Filósofas en la Grecia clásica: reconocimiento, exclusión y olvido

A historia da filosofía grega que herdamos está dominada case exclusivamente por homes. Non obstante, as fontes conservan os nomes e as achegas de mulleres que participaron na vida filosófica e intelectual do seu tempo e que, nalgúns casos, acadaron un recoñecemento considerable. Esta presentación explora as figuras dalgunhas destas filósofas, centrándose nas súas achegas e na posición que ocupaban dentro das tradicións filosóficas ás que pertencían.
A exploración revela unha paradoxa histórica significativa. En sociedades que excluían as mulleres da cidadanía política, atopamos mulleres recoñecidas como mestras, filósofas e interlocutoras intelectuais. Non obstante, este recoñecemento non garantiu a súa permanencia na memoria filosófica. Co tempo, as súas figuras e achegas desapareceron da narrativa canónica: algunhas foron esquecidas; outras, borrosas, desacreditadas ou denigradas e, nalgúns casos, negadas.
Partindo desta tensión entre a presenza e a ausencia históricas do canon, queremos reflexionar sobre os mecanismos polos que se constrúe e transmite a historia da filosofía: quen merece ser lembrado, cuxa autoridade intelectual é recoñecida e cuxas voces quedan fóra da xenealoxía do pensamento.
Non se trata, polo tanto, de buscar mulleres onde non as houbo. Estiveron alí. Pensaron, ensinaron, escribiron e algúns foron moi respectados no seu tempo. A pregunta é diferente: por que deixamos de lembralos?